Kennis alleen doet verrassend weinig
Je kunt hier allerlei theorieën op loslaten, maar eigenlijk is het heel simpel. Je bereikt niks zonder inzet.
Niet omdat kennis niet belangrijk is, die is juist essentieel, ervaring ook. Maar kennis alleen doet verrassend weinig. Het ligt er mooi bij, dat wel.
Ik zie vaak dat mensen precies weten wat er moet gebeuren, ze kunnen uitleggen, onderbouwen en nuanceren. Alles klopt, en toch blijft het liggen. Niet omdat het ingewikkeld is, maar omdat niemand het echt oppakt.
"Knowing is not enough; we must apply"
- Johann Wolfgang von Goethe
Dan wordt er nog eens over gepraat, nog een keer afgestemd, nog even afwachten. Het klinkt zorgvuldig, maar meestal is het vooral comfortabel.
En nee, ik heb het niet over luiheid zoals je je misschien voorstelt. Ik bedoel niet die nette variant. Weten wat nodig is en het toch niet doen, omdat het gedoe is, omdat het spannend wordt, omdat je ergens verantwoordelijkheid moet nemen.
Doen vraagt iets anders dan weten. Doen vraagt dat iemand zegt: "dit is een keuze." En ja, die is misschien niet perfect, maar niks doen is dat ook niet.
Zorgvuldigheid vind is belangrijk, context ook, maar zorgvuldigheid is iets anders dan blijven hangen. En context is geen excuus om alles nog even te parkeren.
Wat mij betreft zit daar het verschil. Niet in slim zijn, niet in ervaring, maar in wie het uiteindelijk oppakt.
Want dan pas komt er beweging en zonder beweging verandert er helemaal niks.
Linda